-‘๑’-ﬤسـ ـ ـتــهـ ـآے یـפֿـ زﬤه-‘๑’-
دوری از من! اما… به تو اندیشیدن را،عادتی ساخته ام بهر تنهایی خویش…
یه خنـــــــجر...یه درد عمیــــــــق که سالهاست که خودرا به در و دیوار قلبم مـے کوبد
مثل کودکـے لجـــوج که قصد خودنـــمایـے دارد
...
یه قطره ـے اشک...ساده و بـے آلایش
که عقده ـے چکیـــــدن از چشمـــانم را در دل دارد
...
یه فریـــــــــــــــــــــاد...که در سکوت غــرورم گم شد
و مبدل به قهقــهه اـے هیســـتریک
...
یه خواهش...براـے دنیایـے که دیگه تحــــمل درداشو ندارم
...
یه مهر خـــــــاموش براـے ابد روـے لــــب هایم
...
و قلبـے که به جرم اســــارت آن المــــــ♥ـــــاس هاـے زمـــرد رنگ
روزـے هزار بار خطـــش زدم
...آنقدر که...کاملا تاریک و سیـــــــــــــــــــــــاه شد...
ــــــــבستهاے یخــ زבــهـــــــــ
نوشته شده در سه شنبه 13 اسفند 1392برچسب:قلب,خنجر,تاریک,سیاه,درد,خاموش, ساعت
13:32 توسط ↁᗩᖇḰ ᔕ♈ᗩᖇ| 5 یخ نوشت |